Bu pazartesi

, , Leave a comment

Bu pazartesi sendromun daniskasini yasadim. Hos bok gibi bi pazar geçirmistim. Noluyo bana bilmiyorum blog sanki üzerimde agirlik varmis gibi, her tarafima biçak saplaniyor sanki, bigün komple kolum agridi ertesii gün sirtim sonra dizlerim felan. Lan 24 degilde 74 yasina felan mi girdim ben yanlislikla?

Yarin doktorda randevum var, yumurtaliktaki kist gitti mi duruyo mu ona bakacak donuk jinekologum. Ay o kadinada bisey denmiyor hayatimda daha robotumsu bi insan görmedim… bu arada jinekologum herkesten farkli olsun diye gittim bu kadindan aldim randevuyu. Sonra abimin karisida buna geçmis, ardindan yengem.. sülalecek ona bakiniyoruz -_- neyse yarin ola hayrola.. 15 gün sogan suyu içtim su illetten kurtulmak için, sonra dogum kontrol hapina basladim hiçççç istemeyerek.. belki biseyler düzelir diye umut ettim ama i-ih. Doktora sorup hapida birakmak istedigimi söylicem bakalim.

Bu arada vlogger gibi konusmaya basladim, devam edeyim.

Bu sabah karnimin sizintisiyla kalktim, yine enkazdan siyrilir gibi yatagimdan kalkip kendimi nereye attim? Tabiki tuvalete 😀 neyse oralari geçeyim, biseyler yiyip agri kesici hap atip çiktim evden… Ilk is günümdü hobareyy.

14 kisilik bi grup egitimler için bi sinifa girdik.. herkes kagit kalemini getirmis, pür dikkat dinliyor. Peki ya ben? Sinifta yeteri kadar bilgisayar olmadigi için, bana verdikleri sandalyeye patates çuvali gibi yigilmis  sinifin ortasinda etrafi seyrettim. Onumde ekran olsaydi ardina saklanirdim, kagit kalemim olsaydi biseyler karalardim.. egitmene baktim o bana bakti.. böyle igrenç bi sabah geçirdim. Sonra yemek molasi geldi.. 2 km ilerde bi magaza vardi dedim oraya gideyim. Yol, yön benden sorulmadigi için navigasyonu açtim… ve kayboldum. Allahtan navigasyonu açmisim…

-_-

Tam bir gerizekali gibi hissedip 2 kmlik yere 15 dakika sonra zoran seren vardim. Bi sandvic gömüp (o da kötüydü) sirket binasina tekrar dönüp kendimi 3 saatlik “ders dinlemeye” verdim. Gruptan yarin bahsedeyim biraz daha gözlemlemem lazim… ama çok enteresan tipler var. Hepimizin degisik hikayeleri var.. tek gayemiz faturalarimizi ödemek o yüzden kader bizi hiç kimsenin gitmek istemeyecegi o sirkette bulusturdu..

Of blog ya. Enerjik insanlara özendigim kadar birseye özenmedim inan.

Gidip agliim bari.

 

 

 

Leave a Reply