Bir stajyerin ilk günü

 

sad tumblr ile ilgili görsel sonucu

 

Benden gerçekten is kadini olurmu bilmiyorum. Olsa olsa, kösede  bi saksi olur.
Bi insanin hiç mi bi özelligi olmaz. Oturuyorum, düsünüyorum. Allah’im ben neyi seviyorum?
Neyse.
Sabah saat 8:25 siralari. Evden çiktim. 30 dk sonra is yerindeydim. Pardon 40 dk sonra zira ilk gün ise geç kalmam gerekiyordu, güzel bi izlenim birakmam için.
Girer girmez “ehehe buranin metrolarida ayri bi olay” dedim. Yani gerçekten de o metro yuzunden geç kaldim. Adam “olur öyle” dedi. Hemen oturdum bir masaya etrafima bakiyorum.
Oyle bir is yeri düsünün ki, koca bi binanin iki katina yayilmis 1 sirket var, ve siz ikinci katin küçük bir kösesinde firindan yeni çikmis bi sirkette ise basliyorsunuz. Size kuçuk bi masa ayrilmis bu kadar. Neyse adam basladi neyin nasil yapilmasi gerektigini anlatmaya.
Anlatti
Anlatti
Susmadi.

Saat 11 buçuk oldu, dedim “ooh ogle yemegi vakti geliyor”
12: Bunlar galiba 12bucukta yemege gidiyolar
12:30: lan bunlar kaçta gidiyo ki??
13:00: oha çüs bunlar insan deil dememle birlikte karnim hayatimda hiç duyulmamis bi sekilde guruldadi ve bütün dünyaya “OGLEEEEN OLDU ULAAAN NERDE BNIM YEMEKKKK???” diye haykirdi.
13:05: “sanirim yemek yemeliyiz eheh” diye bir ses duymamla kendimi disarda yiyecek birsey ariyorken bulmam bir oldu.

Adamin sabah ki ” istersen oglen yarim saatte yemek yiyip daha erken çikabilirsin demesiyle ben 20 dkda agzima tonlu bir sandviç tikip, kendimi tekrar is yerinde buldum.
Saat oldu 4. Dedim oley yarim saat sonra ben kaçtim
4bucuk oldu adamin gozunun içine bakiyorum git desin diye.
5 oldu benim kuçuk tansyon buyugu geçti
5 bucuga dogru gelince ben daha fazla dayanamayip: gidebilirmiyim? dedim
Git dedi  “giden gitmistir gittigi gün bitmistir” bakislariyla
Bende pilimi pirtimi topladim ve gittim.

Velhasil o motivasyonu tavan yapmis, kendini ise adamaya hazir stajyer profilini çizemedim. Cizemem de zaten. Zira yapmak istedigim baska seyler var. Aslinda siradan “hayaller”.
Cunku çogu insan sürekli gezmek ya da kafe açmak istiyordur.
Ben ikisinide istiyorum.

Off bir çikis yolu?

Paris’te ev bulmak (çilesi)

shocked tumblr ile ilgili görsel sonucu

Allah’a sukur biseye ihtiyacim yok ama biseyin fiyatini onemsemeden aldigim dönem olmadi hiç. Hani simdiye kadar kendimi fakir gôrmüyordum. Ta ki Paris’te kalacak yer bakana kadar. Adam 9m² lik yere g*t kadar mutfak yapip, içine kimsenin esyalarini sigdiramayacagi buyuklukte bir “dolap” + muslugu yerlestirip altina kuçuk bir mermer koymus (lavaboymus, pardon?) herkese stüdyo diye kakaliyor. Ve buna benzer galiba onlarca anons gördüm.

Hadi dedim neyse lan, ayda 500 € verip böyle bi yerde yasayim napim, yatmadan yatmaya degilmi ?
Adami aradim, 2 tane kefil + 1000 € depozito istedi. EE baska? Ha bide stajyer kabul etmiyormus belirsiz süreli is sözlesmeli kiraci ariyormus. Lan pardon da ben napim senin g*t kadar odani zaten isim gucum yerindeyse ?
Buradan o kadar çok nefret ettim ki…
Insanlar aç gözlü, herkes kendini bi uyanik saniyor felan. Pabucumun uyaniklari. Bende Saint-Denis te kalacak yer buldum. Acikcasi sokaklar felan les. Insanlar bi acayip. Isin kötü yani çogu müslüman, oturdugum yere 5 dk uzaklikta kocaman cami var ama etrafi çöplük dolu. Metro girisinde kart kullanmadan turnikelerin tepesinden atlayan onlarca arap gördüm…
Neyse velhasil imkaniniz pek yoksa Paris’te ev bulmak çok zor. Ben gibiler kendini komsu sehirlerde buluyor.
Her sabah 20 dk yuruyup, 10 dk metroya binip staj yerime gidiyorum. Cunku staj yerim Paris’in içinde degil disinda ama çok yakin.
Su anda kaldigim yer mustakil bi evin alt kati. Ama odam fena degil, esyalari yeni sayilir. Benle birlikte iki kiz daha kaliyor. Mutfak, banyo tuvalet ortak. Hava güzel olsa, evin bahçesi var tam oturmalik. Yalniz Recep Ivedige döndü olay. Okumalik kitap = oturmalik bahçe.
Neyse, buyrun bazi ev bulma siteleri. Bakin, bakin ama sasirmayin. Burasi Paris, adi batsin.
https://appartager.com
https://www.leboncoin.fr/locations/offres/ile_de_france/?th=1&location=Paris&parrot=0
http://www.pap.fr/annonce/locations

Fransa’da staj bulmak

hopeless gif tumblr ile ilgili görsel sonucu

2 – 3 ay çilesini çektim yeminle. Tamam ben yavas biriyim kabul ediyorum.
Once Almanya’da su an ismini dahi hatirlamadigim bi sirkete basvurdum. Motivasyon mektubu felan yazdim yani, ingilizce çevircem güzel yazcam diye saatler harcadim. Bu arada bizim siniftakiler çoktan hepsi 200 yere Cvlerini yollamislardi. Olsundu. Ben bu basvurdugum yere nasilsa alinacaktim.
Tam 45 gün sonra mail geldi : Dear Kubra, the internship position offer is no longer available.
Ebenin …
Dünyam basima yikildi. Halbuki ben ne hayaller kurmustum. Sonra basladim baska yerlere bakmaya.
Ardindan tam 10 sirkete daha basvurdum. Kriterlerim arasinda sirketin bulundugu konum, verecekleri para basta geliyordu.
Küçük bir sehirde bulunan (genelmüdürlük) Lactalis Group’la skype’tan görüsmem oldu. Ulan dedim tamamdir. Bunlar kesin beni alir. Bildigin 1 saat konustuk. Kizin biri bana döndü dolasti ayni sorulari sordu. Bende Allah’tan biraz sirket hakkinda arastirma yapmistim, yok iste bildiginiz markalarimiz neler cart cort. Bi ara bunalip, ya tabikide sirket hakkinda tüm bilgilere sahip degilim ama hizlica ögrenirim merak etmeyin dedim. Ha bunlar bide AK Gida’yi satin almislar. Dediim hooop turkçemde var beni alin beniiii.
Ben basladim tabi o sehirden ev felan bakmaya. Annemle hayaller kurduk orda otururuz felan. Adamlar 1000 euro maas verio ooooh.
Cuma günü konustuk, pazartesi cevap veririz dediler veee
Bekledim
Bekledim
Mail attim, lan hani pazartesi cvp vercektiniz???
-Cevapyok-

Puh sizin sifatiniza.
Yahu koskoca sirketsin madem 2 dakkani ayir ulan baskasini uygun gördük diye. Size harcadigim o 2 saat haraaaaam olsun.

Ardindan ben biraz panikleyip galiba 200 civari yere basvurdum artik önüme çikan anonsa basvuruyordum. Bazilariyla gôrüstüm hosuma gitmedi. Vazgeçtim.
Affikeys diye bi sirkete basvurmusum, adamin biri aradi. Internet sitelerine baktim içim isindi, bloggerlarla felan ugrasiyorlardi reklam felan koymak için. Wuuuu dedim tam benlik.
Adamla konusur konusmaz, bir buçuk dakikada kendinizi anlatin dedi. Hah tam benlik. Hiç deilse 1 saat konusturmadi mal gibi.
Adamla yaptigim 2 tane 5er dakikalik telefon konusmasi sonucunda olur tmm dedi.
Lakin hersey simdi basliyordu: start-up oldugu için 500 € civari maas veriyorlardi ve burasi Paris’teydi !!!

Oh Mon Dieu!

Velhasil su an Paris’te inim inim inliyorum ucuz yer bulacam diye. Ve halada bulamadim. Bildigin 10 günüm kaldi. Oley.

ehliyet sorunsali

Selam gayz. Ben geldim. Hos mu geldim bilmiyorum ama yine dert yanmaya geldim. Bu sene ben ayri bi ot oldum ya. Boyle ne bilim, saksida yasiyormusum gibi. Koymuslar beni dunyanin bu kosesine. Oyle nefes alip veriyorum o kadar. Bi de biseylerle bogusuyorum. Ehliyet okul felan.

Simdi, burda bir saat ders 41 euro + teknik bi ders var 55 euro + sinava giris parasi 75 euro, ve ben 39 saat araba surdugume gore bu ediyor 1729 euros !
Yani bu demek oluyor ki, bana bu yaz tatil yok.
Hayir sinavi bu sabah geçtim blog kardes. Bok gibi park ettim, arabayi kaldirima surttum ve sorulardan birini yanitlayabildim. Butun bunlarin içinde en kotusu de sonucu bilmiyor olmak. Hani çooook buyuk hata yapmadim ama adam ehliyeti vermezse, gikimi çikaramam. Diger suruculeri zor durumda birakti der, kapi disari eder vallahi.

Ve benim bu sabahtan beri, o yarim saatlik parkurum beynimin içinde donuuup duruyor. Durduramiyorum.
Sali gunu belli olcakmis hersey. Buraya yazarim.

Sinav için yaptiklarim : ablamdan yaklasik yarim saat bilinçalti dersi, Fetih Suresi, Insirah Suresi, 26 defa Ya Rezzak diyip adamin suratina bile ufledim ya.

Alayim su ehliyeti nölüüürrrr

Ha bu arada pazartesi finaller basliyor, kendime hatirlatayim istedim.

di pörsin yu hev kold.

Ken not bi riiçt at dı muumınt piliiz tray nevır ıgeyn. 
Güsel olacagim. Suratima üzerinde “relaxing” yazan bi maske yapistirdim. Yeni yüz nakli ameliyatindan çikmis hasta gibiyim. Jelibon paketimde bitmek üzere. Son 2 tane sari, 1 tane yesil bi tanede kirmizi ayicik kalmis. 
Simdi yüzümü yikadim geldim. 1 tane yesil ayicigim kalmis. Diger 3unu yuzumde maske varken çigneyemeden yuttum. Yüzüm yaniyo. Umarim yarin sabah geçer, yanaklarim kizarmis. Hani “relaxing” maskeydi aq.Siçti suratima. Herneyse bok gibi hissediyorum. Hersey bok gibi gibi. 
Bugun magazaya gittik Monika ve Daglis’la. Adam niye kanser olmus anladim. Arkadas bi insan yoldaki tüm diger sürücülere söver mi ? Hiç durmadan bunu yapar mi ? Yapan varmis meger. 
“O. çocuguuu pezevenk “gibi kelimeler kullansaydi çekilmezdi yolculuk. Ama o tiz ses tonuyla “idiot, son of a bitch” diyip durdu. Bende arkada gülümsedim. 
Sonra eve geldik. Odami süpürdüm. Bugün ders çalismak için isten izin almistim ama ders çalismak disinda herseyi yaptim. Monika sushi yapti zikkimlandik sonra cheesecake yapti. Corba yapmis içine domuz katmis yiyemedim. “Azicik kattim bisey olmaz annene soylemezsin” dedi. Ne annesi la ? Annem dio diemi domuz yemiorum ben ? Peh. 
Odama çiktim. Biraz felsefik konusmalar yaptim..
Dün tüm aksam acikli sezen aksu sarkilari dinlemistim “Sende benim kadar gerçekleri görüyorsun, beraber olamayız benim gibi biliyorsun, bir başka dünyanın insanısın yavrucağım….” 
Az önce Oguz yilmaz dinledigimi farkettim ” sen sehirli ben köylüyüm, sen atlas ben hali miyim ? Sen öyleysen ben böyleyim, sen gülsün ben çali miyim ? 
Bugün spor salonuna gittik ev sahibimle. “Hayirdir niye 55 yasindaki ev sahibinle takilion ?” diye sorabilirsin. Ya onun ruhu genç ya benim ruhum yasli. Bilmiyorum. Gülmek istemiyorum, kimseyle konusmak istemiyorum ve dahasi o derslerle kafayi yemis fransiz gerzeklerle takilmak hiç istemiyorum. 
Iki üsenik olaraktan bidaha asla spor salonuna gitmeyecegimizi biliyorum. 
Yolda giderken Monika “ee seninkinden haber var mi” dedi. “No, no, no” dedim mazi kalbimde yara. 
“oo just say fuck u bastard, you are beatiful you’ll find better” diyerek yarama merhem oldu saolsun. 
Son of a bitch.