hüznüm bile yorgun

Hiç bir zaman kalbimizin sesini dinlemeyi bilmiyoruz. Icimizde bir yerlerde yaptigimiz, söyledigimiz seyin yalnis oldugunu bildigimiz halde yapiyoruz. Sonuçlar canimizi acitsada.

Peki hatalarla yasamayi mümkün kilmak ? 
Yeni baslangiçlar ?
Bence imkansiz degil, hiç bir sey için geç degil… 
“hayat bizi neden yoruyosun ?”

gerekenler..

Silinmesi gereken; gözyaslariyla islanmis yanaklarim, kalbimden atilmasi gereken bi insan, yapilmasi gereken QMU dosyam, baslanmasi gereken staj raporum ve sunumum, hazirlanmasi gereken esyalar, gönderilmesi gereken kisliklarim, alinmasi gereken kaslarim, yüzüme kondurulmasi gereken bi öpücük, duyulmasi gereken sözler, bosu bosuna yazilan yazilar, silinenler, gömülenler,  içimdeki haykirislar, bogazimdaki dügümler, titreyen ellerim, sikilan canim, gelecek adina planlarim, akilsizligim, kanmisligim, yanmisligim, bitmisligim…- bi insanin gitmesi degilde, asktan kolayca vazgeçmesi koyarmis en çok –