birakin beni

Ulan bu nedir yahu. Bilog biz ailecek noluyoz bilmiyom. Kafayi yemis durumdayiz.

Bence herkes kafayi yemis aslinda.

Stajdan ayriliyorum haftaya. Bende mi yedim yoksa kafayi? Millete sorsan evet, bana sorsan hayir. Hayatimda ilk defa belki kalbimi dinledim. Mantigim “dursanaaa laaaa” desede. Eve dönsem ne degiscek bilmiyorum. Hiç birsey.

Ben sadece bazi seylerin güzel ve kolay gelismesini istiyorum. Baskalarinin bakis açilarina göre yasamak istemiyorum.

“:O neeeee stajimi birakiosun??? Salakmisinnn??”

” Kubra hayatta hersey güzel olcak diye bisey yok, bence sonuna kadar dur”

 

Sagol canim sen dedin diye öyle yapayim. Bi sor neyin yolunda gitmedigini. Bi ilgilen. Bu gerizekali ogretmenlerden de nefret ediyorum bu arada. Herseyin en dogrusunu siz bilionuz heee. Lan ben dogru duzgun staj yapmadan o diplomayi alsam napicam ki onu? Alip odama mi asayim karsisinda aglamak için?

Heee bi siz dogrusunuz anasini satim.

Ay çok doluyum bilog ya. Gerçekten yaaa, gerçektenn..

cumartesi

Vay anasini arkadas, dün gece dedim ki “wuu beybi yarin koca gün beni bekliyor düsünüp tasinip, gelecegimle ugrasip, onu bunu yapmam için”. Lakin annem börek yapti. Ve ben tam 4 tane yedim. Içimdeki ölmeyen çocuklari doyurmak için sanirim. Bir kaç dakika sonra kendimizi salondaki çekyatta bulduk. Annemin söylenerek üzerime eski bi hirkayi örttügûnü hatirliyorum. Girdigim komadan çikmak için çok çabalasamda kalkamadim. Tekrar uykuya daldim. Geri uyandigimda, sabah pirasa dograrken kanal7 de çikan hint dizisinin devaminin oldugunu duydum. Yine gözlerimi aralayamadim. Komada olmasamda artik yogun bakimdaydim. Annem “kalk Kübra kahve yap” diyerek bana yogun ilgi ve sefkatini aktardigi bir sürece girmistim. Yedigim 4 börekten sonra susamis agzimin acisini dindirmek için kalkmak durumunda kaldim. Su içtim. Hala hint dizisi vardi, onu izledim; bir kaç dakika sonra annemi diger çekyatta komaya girmis bi halde buldum. Belli ki oda 4-5 tane börek yemisti. üzerimdeki eski hirkayi onun üzerine örttüm ve nihayet kahve yapmak için mutfaga yöneldim.

Ve su an bunlari yaziyorum.

 

Cumartesi çilginligi welkam tu di klab

Tren günlügü

Martin 2. haftasi

Bu hafta bir bok yapmadim. Hangi hafta ne yaptim ki?  Resmen etkisiz eleman gibi geziniyorum. Utanicam artik adamla konusmaktan. Of trendeyim simdi nasil yesillenmeye baslamis her taraf. Insanin gezesi, kesfedesi geliyor.

  • Gezecek arkadas bulmam lazim
  • Para bulmam lazim
  • Projem olmasi lazim.

Bu trende de herkes profesor edasiyla ya bilgisayar açar ya kitap okur; yarim saat sonra bi bakmissin hepsi sktiri çekip uykuya dalmis. Yalniz sanirim yanimdaki adam ufaktan ufaktan saliyor zira dalgalar seklinde bok kokusu geliyor burnuma. Yasasin tren keyfisi.

Ay karsidaki adam horlamaya basladi.

Sag taraftaki kiz ne guzel makyaj yapmis lan, yuzu puruzsuz yanaklar pembe: ben kesekli tarla

Soldaki kadinin cizmelerini, kazagini ve çantasindaki aradaki uyumu beyendim. Bizimlesin.

Of bide ters tarafa oturtmuslar arka arkaya eve gidiyorum bu nasi bisey.

Internette yok anasini satim herkesi Adan Zye incelemekle mesgulum gakaminessek.

Martin 3. Haftasi.

Off gene ahirete yolculuk trenine binmis gibi hissediyorum. Bu ne herkesin saç sakal beyaza boyanmis, yas ortalamasi 70in üzerinde. Yoksa Azrail in bir planimiydi hepimizi ayni yere toplamak? Karsimda da yine koca bi duvar. Bide ters yöndeyim.

Oturagima geçmeden önce yandaki herife “Bonjour” dedim, göt gibi kaldim bön bön suratima bakti meymenetsiz.

Karsimdaki koltuga çam yarmasi gibi bi herif oturacakti ki, son anda gitti “baska yere otursam iyi olcak galiba  hihi “ diyerek. Evet bencede gitsen iyi olcak hihi. Zira ayagimi uzatamam sen karsima geçersen.

Anons yapan  kadinda degisik bi makamdan konusuyo anlamadim. Ay bu nasi tren inicigimmmm inicikkk.

Neyse ki yolculugumuz 1saat40 dk. (tabi yolda bi hayvanla ya da intihar eden bi manyakla karsilasmassak). Geçen sefer yolculuk 4 saat sürdü. Biri trenin önüne atlamis. Arkadas o günümü buldun anasini satim. Git baska zaman atla. Neyse ya benim yine burnumu dalga seklinde bok kokusu geliyo. Ve bu hep trende oluyo. Lan yoksa benmiyim kokan dicem de, tabikiside demicem ben sabah parfüm siktim. Totonada mi siktin?? Diye sorular aklimiza gelebilir. Hemen savistiralim efendim bu tür sorulari puf puf.

Neyse

Karsiya adam oturmadigi için, onun yerine atlayiverdim. Hiç deilse ters yönde degilim artik. Lan az önce selamima karsilik vermeyen kazulet, simdi tisil tisil nefes aliyo, belli burunlar dolmus git bi hümkür anasini satim bizde kurtulalim sende.

Neyse uyucam

 

Iç ses kavgasi

Bir yandan : almam gereken diploma, aile baskisi, toplumsal baski, herkese laf anlatmalar vs.

Diger yandan: ödenmesi gereken kiralarim, giderlerim, sikilan canim, agriyan sirtim, 13. Metro, sidik kokan elektril lambalari, çöplük dolu sokaklar, öglen yemegi sorunsali.

Bir sesim diyor ki yaw yürü git, karsina illaki bisey çikar

Diger yanim diyor ki : yaw sen salakmisin, evi tuttun, azcik disini sik ne biçim biseysin, diplomaaa diplomaa diplomaa

Ve ben arada derede kaldim. Dün aksam dedim ki: neyse ya sabredeyim biraz daha bu yazda tatil olmayiversin.

Bu sabah 9da is basi yaptim, tam 10da dedim ki: bu ne laaaaaan birakiyorum.

Yani hep böyle bilog. Arada derede bir hayat zor.

Istifa

Selam millet. Geçirdigim bi kaç aglamakli günlerden sonra, istifa etmis bulunmaktayim. Yani edicem birazdan. Is yerindeyim smdi, adam karsimda su an benim mail felan yazdigimi dusunuyor zjgjfsrd

Dün trende uzun uzun düsündüm Paris’e gelirken, ulan ben orda mutlu degilim, hayat geçici bidaha mi gelicem bu dünyaya? Siktir et gitsin, birakiyorum de dedim kendi kendime. Sonra bende strese bagli bir mide bulantisi, bagirsaklarda bi hareketlilik basladi. Ne gibi bi travma yasadim da ben böyle patrondur, ogretmendir tarzi kisilerle konusurken asiri heyecanlaniyorum? Bilmiyorum. Sanki padisah mübarek.

Iki ay önce calistigim kafeden istifa edecegim günde böyle kötü olmustum asiri streslenmistim. “defshgf salaga bak” dedigini duyar gibiyim. Bende biliyorum anormal oldugumu 🙁

Patronum da iyi tamam demisti. Hiç bisey olmamisti yani.

Neyse dün ben gelirken karari aldim ama biyandan da beynimde tekrar tekrar neyi nasi söylecegimin provasi dönüyor. Neyse geldim. Adam yoktu ama skype da gorusecektik bi sekilde. Yuzune konusmak yemedigi için, skype’da sevgilisine ayrilik mesaji atan kiz gibi koca bir blok mesaj attim.

“Ben gitmek istiyorum….”

Adam 1 dk sonra müsaitmisin arayacagim dedi. Benim bagirsaktaki hersey kapiya dayandi. Aradi, mal gibi kaldim. Neyse anlattim iste ben gitmek istiyorum diye. Nedenini sordu. Canim sikilio dedim. Canini sikan sey ne dio, yahu ne bilim ben canim sikiliyo iste. Motivasyonumu kaybettim dedim.

Nedennnn ha nedennn cvp ver!!!

Neyse yarin konusalim ben dusuneyim dedim.

Yarin oldu, az once konustuk baya bi. Adam bisürü sey dedi yazik, istersen evden çalis cart curt.

Bilgisayar basinde bütün gün yapamiyorum dedim.

“Yürü git lan” der sandim. Bakistik ve gülümsedim.

off bilog ya napacugum? Cuma ya sarkittik herseyi

Basligi buraya girmesem olmuyo mu?

Of bilog. Az önceki yazi kesmedi, otursam sabaha kadar dert yanarim. Ortam müsait, bilgisayarim sarjda, yanimda bi kutu peçete var felan. Resmen kendimi yersiz yurtsuz hissediyorum. Ben bu staji birakacam da, nereye gidecem? Eve gelsem sanki tüm dûnyanin kara bulutlari tepesine çökmüs gibi bi hava var, babamin yanina gitsem yelloz karisi var, arkadasimda yok beni besleyecek, evlensem desem talibimde yok. Yalniz benim nasi talibim olmuyo orayi hala çözemedim. Kas desen var göz desen var, ne ariyo lan bu millet?

Neyse, ne diyodum. Saintdenis deki evde dursam kirasini nasil ödeyecem? Ulan noldu bana ben anlamadim gitti, su nalet Belçikaya gittigimden beri böyleyim. O odada bisey mi vardi, cin mi çarpti noldu anlamiorum ki. Namaz felan da kiliyordum halbuki. Acaba üstüm basim pisken mi kildim fark etmeden? Biri muska mi atti yatagima? Ben baska elle tutulur bi neden bulamiyorum çunku. Asosyal asosyal takildim odada bisey yapmadim ki.

Of bilog ya. Nolcam ben?

 

hayat çok comologgo.

Of bilog. Dertlerim ve ben yine burdayim. Surayada hiç guzel bisey yazamadim aq. Ne zaman darlansam burda buluyorum kendimi. Napçan çekecen iste, mecbursun! Mutlu oldugum zamanlarda hiç umrumda bile deilsin kusura bakma.

Bazi üsenikler market arabasini evlerine kadar götürürde sonra bi kenara birakir ya, yazik yolun kenarinda bulur kendini o market arabasi, çocuklar biner tepesine felan çileler çeker.

Benide kader tee götürdü fin bucagina ve kendi halime birakti oralarda. Nerdesin simdi kahpe kader?

Efendim üçgen beliriyormus bu hafta gökyüzünde ve benim dogum haritamin bilmem neresine denk geliyormus kadersel seyler olcakmis bilmemne. Ulan degil uçgen altigen gelse benim hayatta degisiklik yapamazmis gibime geliyor. Su kiz ne süper dolunaylar, ne gerileyen venüsler ne kiviran jüpiterler gördü : bi bok olmadi.

Bazi anlar vardir ya, açik seçik bisi beklersiniz isaret ne bilim biri ben magazada helal salam, sucuk ararken kartini uzatsa ve  reçel reklami çekicez oynarmisin dese. Ya da bi kaç çekilise katilmistim su an hatirlamadigim, bana çikmis olsa arasalar felan, verseler altima son model arabayi. Ne bilim lan, hayal edebildiklerim bunlar iste. Hep mi baskalarina olur böyle seyler bilmem.

Bu sene paso aglatti beni bu kader. Eylulden beri agliyorum. Son 3 aydir anira anira hemde. En son ne zaman kahkaha attim hatirlamiyorum.

 

Bilisim çaginin ilkel insani

Ben niye tas devrinde felan dogmamisim ya? Tas felan yontardim, yiyecek arardim, aksam günesin batisini seyreder sabah dogusuyla uyanir ciftlesir ürer ve sonra ölür giderdim. Ben niye simdi dogdum ki? Basari takintili bi milletin içerisindeyim. Basarinin para, ün, diploma, evlenmekten geçtigi bu dünyada neden varim ki? Yollayin beni baska yere. Cunku hiç biri bende yok. Daha dogrusu bizim sülaleye pek ugramadi açikcasi.

Bizim evdeki millete göre tek tuzu kuru benim. Halbuki kimse geceleri gözyasima ve sümügüme bulanmis peçeteler esliginde uykuya daldigimi bilmiyor.

Bu sezonki aile dizimizde dram maalesef ön planda. Annem tavan yapan tansyonuyla cebellesiyor, abim ekonomik kriz darbesine her aksam yedigi yarim kilo çekirdekle çare bulmaya çalisiyor. Ablam desen bel bagladigi 50 türlü kisisel gelisim metotlarinin sonunda bi ise yaramadigini görüp salmis durumda, her aksam hümkürme sesi duyuyoruz odasindan yankilanan, muhtemelen oda agliyordur. Babam desen kendi hüzünlü dünyasinda yaginda kavruluyor.

Bizim hanede tüm bunlar olurken, üst kattaki komsular her gece yataklarini gicirdatarak bize nispet yapar gibi sevisiyorlar.

Benim çocukluk arkadaslarim patir patir evlenip çoluga çocuga karisiyorlar. Bizede “kocisimle pazar kahvaltisi keyfisi” basligi altinda gittikleri mekanlarda çektirdikleri resimleri layklamak düsüyor. Laykla laykla nereye kadar?

Aslinda ben  gördüm ki basarinin ilk duragi aslinda evlenmek. Cünkü evlenmeyip kariyer sahibi olmus, isinde gücünde itibar kazanmis bir bayana asla “basarili” gözüyle bakilmiyor “evde kaldi” deniliyor.

Is hayatina küçük hedeflerle atilmis bayanlar evlenince “kendi istegiyle çalismiyor” havasina giriyorlar ve is bitiyor. Kimse baslarini agritmiyor.

Hayat bunlara kahkahalar atarken, bizim karsimiza geçmis trip atiyor somurtuyor. Insana nerde neyi yanlis yaptigini sorgulatiyor…

Hata beklentiler mi? Acaba 3-4 sene önce “selam güzel kiz, tanisalim mi?” diye msj atanlara cevap mi yazmaliydim? Su an kucagimda bebe “çekirdek ailemle gezmeler” adli resimler paylasiyor olur muydum? Acaba üniversiteye baslamadan önce bi kaç sene orda burda çalisip neyi sevip sevmedigime karar verip öyle mi seçseydim bölümü mü?

Simdi napmaliyim peki? Yas olmus 23, o kagit parçasini almama ramak kalmis. Pardon tez kalmis. Ramak degil.

Ne yapayim? Seçenekler:

-Az önceki yazida bahsettigim, penceresinden yandaki beton binayi gördügümüz o cücük kadar büroda 6 ay kalmak ve tezimi yazmak. Bu arada tüm biriktirdigim paralari bitirmek (kira)

-Staji birakip kafe tarzi bi yerde ise baslamak ve yaza kadar idare etmek. Yazinda Isparta daki evden 2 ay boyunca sehri seyretmek.

-Balkondan asagi atlamak

-Inceldigi yerden kopmasini beklemek

-Gördügüm herhangi bir “potansiyel koca” adayina ilk adimi atmak

 

gece gece

Ben gerçekten yorulmus hissediyorum blog. Gerçekten. Sikayet etmekten de yoruldum. Cevap alamamaktan da..Uzaklasmak ta istiyorum evet. Bütün haftami hatta haftalarimi o taban kattaki odada aglayarak, uyuyarak  ve arada bir örümcek felan geliyor mu  diye kapiya bakarak geçirecegim. Alacagim abur cuburlarla ögün geçistirecegim. Her sabah o saçma metroda uykulu insanlari izleyecegim. Her sabah o penceresi yan binanin duvarina bakan büroda nefes almaya çalisacagim. Aslinda hiç yüzüne gülümsemek istemedigim halde sevecen kiz rolümü layikiyla yerine getirecegim. Oglen hep ayni magazada, ayni reyonlari dolasip sandviç alacagim. Yemek molasindan sonra aksam olmasi için bekleyecegim. Beklerken napacagim? Blog blog gezinecegim, kim hayallerimi yasiyormus bakacagim. Onlar para kazansin diye boynum agriyana, gözüm bozulasiya dek su bilgisayarda biseyler yapiyor olacagim ve ben sonunda o temizlik yaparak, kahve yaparak kazandigim paralarimi o lanet taban kattaki odaya baymak zorunda kalacagim. Cünkü birilerine göre o salak kagit parçasini daha zeki daha is yapar görünmek için almak zorundayim.

Isaretler

Resmen oturmus bes dakikadir baslik bulmaya çalisiyorum. Aslinda sadece içimi dökmek istiyorum. Birkaç haftadir çok fazla herseyi sorgulamaktayim. Ben neden buradayim? Benim yeteneklerim neler? Ben niye varim? Hayata sabahtan aksama kadar essek gibi çalisip, haftasonu yasamak için mi  geldik vs?

Içimdeki bu sorulari sikintilari anlatacagim derdime derman olacak kimsemde yok. Her insanda Allah’in bir ismi tecelli edermis ya, bendeki ne acaba? Bunu birine danisirsam söyler mi?

Rüyaya da yattim bisey görmedim. Arkadas bazi insanlara isaretler görünür sekilde siralanio, bende tirt. Algilarim mi kapali bilemedim ki. Ne yapmam lazim? Keske bende rüyalarimda anlamli seyler görsem; geçen Tarkanla oturmus sohbet edioduk. Bu nedir yani?

Geçen yine metrodayim, acayip uyanmistim o sabah, üzgün, yorgun vs. Ve sordum: Allah’im bu staja devam etmeli miyim? Bi isaret nolursun nolursun derken metroya bisey oldu yolda kaldik 10dk boyunca kapilar açilmadi sonra açildi bu sefer hareket edemedi felan. Bende indim baska bi metro bekledim. “Bundan daha açik bi isaret olamaz heralde” dedim kendi kendime.

Bundan öncesinde de ayni bir sabah yorgun ve çaresizken bir isaret istemistim, o günde iste patronum “iyi çalisiyorsun, isleri ilerletecegimizi düsünüyorum” gibisinden bisey demisti. Ben bunu stajda devam etmeliyim seklinde algilamistim.

Ama su son isaretten sonra birazcik tereddütteyim. Yani isaretlerde bi karisiklik oldu.

Of ya, gezi blogger i olmam için neler mümkün? O zamanda nasi çoluk çocuga kariscam. Acaba gerçekten çok gezen ayak boka mi basar? Cocugumu yollarda mi dogurayim? Gerçi kanal7de bi kadin vardi önce tek basina geziodu bi baktim çocugu olmus onla gezio. Arkadas o çocuk dünyaya gözünü açtigindan beri benim hayalimi yasio resmen.

Bu arada bizim üst komsular fiesta havasindalar bizim oklavayla bi tikilayip, yatagima dogru geçis yapayim…

Hayirli geceler.