Cumartesi aksami

, , 1 Comment

Bu güzelim cumartesi aksami bi salaklik yaptim, aslinda butun gun yaptim ama bu aksam salakligin dibini yasadim. Gittim dram filmi izledim bok var gibi. Resmen duygularim karmakarisik suan. Saat gece yarisi, evde herkes uyuyor  bense masaustu bilgisayar basina yayilmis, önünde saatler önce içmis oldugu kahvenin bulasik fincani, iki tablet çikolata, biri bos biri dolu iki su sisesi duran korkak kiz modundayim. Korktum ya. Sanki surdan bi yerden biri beni köseye sikistircakmis gibi bi his. öf.

Kendimi instagram alemine salip, ipek kirpikli agzi sisik kaslari profesyonel yapilmis, dövülmüs incecik kizlarin oldugu resimlere bakip kendimi oyalamayi, duygusal karmasikligimi normal haline getirmek istedim. Olmadi. Aslinda instagrama bakinca ne kadar “looser” hissetsemde kendimi, hepsi fake biliyorum. Ama ben fake degilim. Onlar fake fake fake.

banane.

neyse, gün geçmiyordu ki bir sorun daha çikmasin evde bir kriz daha yasanmasin. ablam isini kaybetti ben ne elinde diplomasi ne de isi olan bir looser im. Annem desen garibim bizim depresif hallerimize katlaniyor. Abim desen ayrilacam deyip duruyor.

Peki bu insanlara noluyor?

Neden mutlu olmayi beceremiyoruz, niye hep bi dram hep bi bisey. Peki ya ben? Neden bi tûrlü pozitif olamiyorum.

Of blog ya, insan bosuna yasar mi? Yasarmis valla.
 

One Response

  1. Aydek Sultan Özdemir

    Ekim 15, 2017 8:34 am

    Geçer nasıl olsa merak etme 🙂 Depresif hali atmak için biraz hareketi artırın, şu an yaptıklarınızdan farklı şeyler yapın nacizana, geçecek nasıl olsa çünkü kalıcı olan bir şey yok bu alemde.:)

    Cevapla

Leave a Reply