Evde kalanlar kulübü

, , 1 Comment

Selam bernadet. Bizim apartman kapisina – evde kalanlar kulübü – tabelasi düsünüyorum. Ve altina “bu evde evlilik hakkinda konusmak, soru sormak yasaktir” yazdiricam. Dahasi evlenmis hiç kimseyi eve almamayi düsünüyorum. Bu hafta yaramiza tuz basmak söyle dursun, resmen bizi komple tuz gölüne atmislarda saliniyormusuz gibi hissediyoruz ablamla.

Evet bu iki hayata maglup olmus genç kizin hikayesi. Biri 30 yasinda digeri 23,8.

Saka bir yana, ki zaten saka yapmamistim, etrafimizdaki herkes teker teker evleniyordu simdiye dek. Hani senede 1 veya 2 dügüne sahit oluyorduk. Bir haftadir sanki bizim buraya kismet yagmuru yagmista herkes nasibini almis gibi (tabi biz hariç) her yerden “aaa sunu istemeye gelmisler ” aaa bunun 2 haftaya dugunu varmis” aaa öteki nisanda evleniyomus ” beeee o kizin kocasi kendinden gençmis”  toplasan kaç tane türk aile vardir burda bilmiyorum ama sanki her 3 haneden birinde dügün varmis gibi. Biz evde kalmisiz gibi gibi.

Ablamla önümüzde ki dügünlere “ee naptiniz nettiniz” tarzi sorulara maruz kalmamak için katilmamaya karar verdik. Babamizla bile konusamiyoruz simdi ” ee napiosunuz” dicek diye. Anca cumadan cumaya “hayirli cumalar baba” mesaji ve bitti.

Anne babamiz için tamamen hayal kirikligi oldugumuz asikar artik, içimizde ufacik bir umut kirintisi vardi geçen yaz bu sene herseyin degisecegine dair, o da simdilerde yok oldu.

Abi bu millet nasi buluyo aski meski ya? Internetten felan mi? Filmlerde ki o yolculukta yan yana oturup tanisilan, yok çarpisip gözleri bir birine kilitleyen asklar oluyo mu gerçek hayatta? Cunkü hep “o tanistirdi bu tanistirdi” tarzinda seyler duyuyoruz da. Toplum içerisinde “oynamadigim” için beni birine tavsiye edende yok. Genelde aklimdan geçeni söylüyorum ve kalkip birilerinin gözüne girmek için her isin ucundan tutmuyorum gittigim yerlerde. Hep o gittigi evlerde bulasik mulasik yikayip, aslinda kendi kendineyken bi bok yapmayan kizlar kazandi. Ha bide aileden zengin olanlar, ha bide çalisanlar. Bi kaç kuzenimden biliyorum, memur ariyolardi. Zaten öyle dûsünenlerinde ya karisi çalismadi ya da atanamadi zahdhgdf Allahtan buldular yani.

Tüm bunlar bir kenara aslinda sorun ne biliyor musun? Sorun birine isinamamam. Acaba kalbime gömdügüm bi askim mi var? Bence yok. E sorun ne peki? Nasi insanlar evlecek kadar birbirini seviyor ya? Aklim almiyo. Birinden hoslansam… kendime asik etmeye ugrassam. Geçen sokakta bisikletinde bi zenci yanima geldi. John. Kendisi Jamaikaliymis. Karsilasmamiz bir tesaduf degil diyip damardan giris yapip telefon numarami istedi. Hayir felan desem de sonunda vermis bulundum “amaan nasilsa bir arar iki arar sonra vazgeçer” dedim. Iki haftadir bakiyorum çocuk ara ara ariyor helal valla. Banada “sevdim sevilmedim, seveni sevemedim canimdan böyle bezdim amaaaaan” demek düsüyor.

Neyse asksiz bir haftasonuna daha MERHABA

 

 

 

One Response

Leave a Reply