Evrensel üçgen

, , Leave a comment

Selam bilog. Yine tüm mutsuzlugumla karsindayim. O kadar mutsuzum ki, dokunmana gerek yok “neyin var?” diye sorsan aglayacagim. Nitekim agliyorum da. Neyse dün La Rochelle e gittim günü birlik her zamanki gibi sap sap. Hayir simdi yalniz da gezilir biliyorum ama zaten o yalniz gezen insanlar asiri sosyaller, nerde kimi görse konusup arkadas olan cinslerden. E adamlar gezincede haliyla sikilmiyorlar. Ben depresyonda oldugum tee ötelerden belli bi sekilde oglen trene bindim dün. Biliyorum yine bi bok olmucakta, iste bi umut bindim. Amaç aslinda yolculuk degildi. Yolculuk esnasinda hayat askimi bulmakti. Neden böyle bi amaç edinmistim peki?

Cünkü astrologlar bas bas bagirdilar evrensel üçgen varmis, yok uranus cart curt degisik konumlarda olcakmista, bu da en çok koç ve aslanlari etkilicekmis, kadersel seyler olabilirmis bilmemne. Ay’i koç yükseleni aslan olaraktan heheyyyyt be bu üçgen benim için dedim. Geçenlerde de bi üçgen olmustu böyle ama bi bok olmamisti buna umutlandim ne bilim amaaan.

Neyse zaten trene biner binmez anladim bu uçgen benim canimi acitmak için olusmustu. Cunku kendimi 75yas üzeri 3 kisinin arasinda buldum. Neyse bacaklarimi uzatamadan, karsimda agzi açik uyuyan amcaya bakarak La Rochelle e geldim. Sehir zaten kuçucuk. 5 dk yurudukten sonra sehir merkezine variliyor. Bi yere oturucam yahu kimse yalniz yemek yemiyo herkesin yaninda birisi, oturamadim öyle herkesi dikizledim. Neyse bi yerden sandviç alip çömdüm kaldirimin birine. Yanar sicakta tikindiktan sonra, tabana kuvvet biraz etrafi dolastim. Sehirde bi denize bakiim diyosun yok. Her yer yat. Bende oturup hangi yati satin alirdim acaba diye dusundum bi yarim saat? Kimisi var villa gibi, kimisi gecekondu. Onlarda kendi aralarinda siniflara ayrilmislar. Ben o sinifa disardan bakiyorum o ayri.

Neyse sonra bi deniz otobusu buldum. Beni biraz uzakta bi plaja goturdu. Kot pantalonum ve tisortumle serildim guneslendim. Ayaklarimi suya soktum. Oh mis. Hayat buydu iste.

Sonra bi kafede soguk kahve içeyim dedim. Hani hayatimda içtigim en vasifsiz kahvelerdendi. Plaj dibinde oldugu için bi kahveye bi menü parasi ödeyince bögrüm aciya aciya orayi terkettim. Baska deniz gören bi yere oturdum. Ve agladim (kahve yuzunden degil). Bi paket mendili heba ettim. Yanima süpersonik bi çocuk yanasti. Tatli bi aksani olan çocuk. Kesin yabanci ve tek basina. Surdan devam etsem sonunda ne var dedi. Bilmiyorum ben baska yerden buraya geldim dedim. Neyse bu gitti. Sonra geri yanima geldi tabi ben hala zirildaniyorum ama gozluklerden belli degil. Yok orda bisey hehe felan dedi. Iyiki gitmemisim dedim. Surdan git sen dedim bu yolun sonu plaja çikiyor. Tamam dedi. Aslinda daha fazla konusacak gibiydi. Benim kötü anima denk geldi. Velhasil baslayacak olan bir ask bitti. Cocukta yakisikliydi ha. Sonra bakindim belki bi yerden çikar diye çikmadi.

Aksam yorulmus bi sekilde eve geldim. Gece sivrisineklerin saldirisina ugradim. Uyuyamadim.

Simdi de koca göbegimi sallamis oturuyorum. Birazdan ise gidicem. Eski patronum cumartesi musaitmisin diye sorunca bende musaitim diyiverdim. Keske hayir deseydim öff. Su an o kadar çok üseniyorum ki. Neyseki adet bitiyorda bende yarin oruca basliyorum.

Belki modum degisir.

 

Leave a Reply