Gece kahvesi

, , Leave a comment

Amcam öleli 6 ay olucak yakinda. Zaman nasilda hizli geçmis. 60 yilda geçse ne zaman dusunsem gözlerim doluyor. Tek basina geldi ve gitti. Yazin beraberdik ve dibek kahvesinden bahsediyorduk. “Ben burdan alayim Fransa’da yapariz”demisti.. Hatta yepyeni bi cezvede almis uzerinde etiketi.. Esyalarinin arasindan aldim. Omrum boyunca saklayacagim. Efkar kahvelerimi hep bu cezvede pisirecegim. Nitekim  biraz önce oldugu gibi.

Hayat ne biçim böyle ya? Simdi bizim onu dusundugumuzu biliyor mu acaba? Geçen konusuorduk aramizda yengemle, simdi böyle varsayimlarda bulunuyoruz ölünce “hele lenn böylemiymis?? biz hiç böyle düsünmüyorduk ” felan dermiyiz acaba? Anlatildigi gibi mezarda dirilip kafamizi tahtalara mi vuracagiz? Arkamizdan aglayanlari mi görecegiz?

Tüm bu düsûncelere dalmisken, aslinda kahve yapisimin bir diger sebebi sindirim için. Az önce yarim kilo kiraz yedim ve annem “kiraz gaz yapar” dmesiyle birlikte bir gaz bombasina dönûstüm. Ustüne de kahve içtim oh. Midemin dili olsa beni söverdi heralde.

Basimda agriyo ya. Nerdesin üçgen?

Bugün kafede müsterilere tüm ögleden sonra gülümsedim sonra tuvalete gittim aynada ne göreyim? Dislerimin aralari dolmus tasmis. Halbuki çaktirmadan bi kurabiye yemistim yani! Yarisi dislerimde takili kalmis anasini satim. Hayir Gwen’de yuzume yuzume konustu güldük, insan bi disinin arasinda bisey var der yani. Biç.

Nyse günümün özeti böylee… Daha güzel seyler olsun diye bekliyorum.
 

Leave a Reply