Geleneksel 14 subat yalnizligi

, , Leave a comment

Evet bu sene “ay bu sevgililer gununde yalnizim ay yeter güller ayiciklar kalpli görmeye dayanamiyorum” diye yakindigim yazima geç kaldim. Zira evde degildim. Sevgilimle 14 subati kutlamak için Alplere kayaga gittik. Demeyi dilerdim.

Lakin abim baska sehirde çalistigi için karisi evde yalniz kalmasin diye arada onlarda yatiyorum. Ufak tefek cinayetleri felan izliyoruz. Ayi gibi tikiniyoruz. Bu seneki 14 subat aktivitem de buydu:Dizi izlemek ve tikinmak. Böyle anlarda kendimi dünyanin en vasifsiz insani gibi hissediyorum. Kendime hiç bir faydasi olmayan entrika dolu diziyi bilinçaltima yerlestiriyorum belki, yediklerimide yag olarak göbek çevreme..

Kendimi o kadar kapatmisim ki herseye, hayatimda hiç bir yenilik olmuyor, yeni birileri girmiyor felan. Yakinmiyorum artik yalnizliktan. Saka saka. Bende isterdim heralde seven deger  veren birini en önemlisi artik ana ocagindan kurtulmayi. Ama yok. Annemi eve kedi almaya ikna edip onunla yaslanacagim böyle giderse. Sevgililer günü kutlayan da artik pek yok sanki. Ya da artik gözüme batmiyor. Lisede salakken böyle kafa patlatirdim. Her arkadasimin sevgilisi vardi benim yoktu. Su e-devlette soyumu sopumu arastiracagim bakalim, aslinda dedelerimin felan anlattigina göre nerdeyse herkes bi kaç kez evlilik yapmis eskiden. Azicikta mi onlara çekmedim ? Anlamadim ki, evlenmekten çikti amaç, ben 14 subatta dandik kucaginda kalp tasiyan ayicik istiyorum artik. banane.

 

Leave a Reply