Hala oldum!

, , Leave a comment

Bu yaziyi sicagi sicagina yazmam gerekirdi lakin bi bok yapmamama ragmen bi oturup yazamadim. 17 mayista o küçük çekik gözlerini dünyaya açti yigenim. Ama nasil açti? Hepimizi mahvetti velet. Valla ne kadar sürdü bilmiyorum ama bir günden fazla hastanede kaldik. Aslinda ben olsam kalmazdim hani suyu gelen hemen dogurmuyor sonuçta. Ama saranin annesi burda olunca, mecbur annesinin yaninda  bir refakatci gibi kalmak zorunda kalan ben oldum. Ben girdigim dogumlardan sonra adeta bir kadin dogum uzmani edasinda sakin sakin dururken, kadin stresten bayilmak üzereydi. Dogumhane kapisinda hemsirelerin her “ikinnn haydii” demelerinden sonra kadin gözyaslarina bogulup bi saga bi sola dönüyordu. Hayir “sakin ol sonuçta saraya epidural yaptilar su an aci çekmiyo” desemde kadin dinlemedi. Saradan ses seda gelmiyodu yani… Hani filmlerde ciyak ciyak bagirip aci çekerek doguranlardan degildi. Ay neyse uzun ikinmalardan sonra çocugun aglama sesini duyduk. Kadin yere kapaklandi secde etti felan sukur sukur dedi durdu. Benimde gozler doldu tabi yaslar sel… ay ne bilim mucize yasandi sonuçta. Yani hala olmam bi mucizeydi ne de olsa asafaffas abim evlenmez dyordum.

Sonra ilk dogum oldugu için dikis felan attilar sanirim çocugun aglamasindan baska ses duymaz olduk. Bu sefer kadin kizimin sesi gelmiyo diye aglamaya basladi kapilari tikiladi felan. ” yahu kiz iki saattir ikinio konuscak dermani kalmamistir normal, hem niye konussun?” diyorum yokkk.. kadin bembeyaz oldu. “Annelik böyle bisey demekki” diye geçti içimden. Aman ya valla benim annem hiç olmaz panik felan. Ben bi kere hatirliyorum adet sancisi çekerken koridorda bayilmak uzereydim yere kapaklanmis yatiyordum gözlerim kapali;. “kalk kiz odana” diye bi ses duydum. “Odama degil öteki dünyaya gidiyorum su an” demeye firsatim bile olmadi ki ablam imdadima yetisti.

Ay iyiki ablam var.

Neyse velhasil kelam dogum hikayesine geri dönecek olursam, dogumhaneye girip o tombik yegenimi kollarima alinca “ayyyyy” içimin yaglari eridi sanki. O kadar güzeldi ki. Sara hep saçlarinin rengi ablaminki gibi açik kahve olmasini istiyordu çocugun kaslari saçlari sari çikti. Bende hamile olursam bigün bol bol güzel bebek resimlerine bakicamm onlara benzesin diye. Tutuyo valla.

oturdugumuz binada bi çocuk gordum iki uç  yaslarinda o kadaaaar guzeldi ki, kivircik kumral saçlari ve yesil gözleri. Belkim atalarimda birinin gôzleri yesil saçlari kumraldir kimbilir. Ceker mi çeker.

Konu yine bana geldi. Neyse iste nur topu gibi bi yigenim oldu ve su an 3 haftalik. Arada bi huysuzlanip zirildansa da çok çok çok seviyorum.

Bide bana devamli “hala olmak nasil bi duygu” diye soruyorlar. Ne bilim? Cocuk bi buyusun bana hala desin o zaman bisey hissederim heralde. Simdi öyle bilinçsizce bosluga bakiyo garibim.

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.