herkes kalbinin ekmegini yer

, , Leave a comment

Günler günleri kovaliyor, ben is pesinde giderler benim pesimde, hayaller ötede. Degismiyordu. Hiç birsey degismiyordu. Herkes kalbinin eppegini mi yerdi hayatta? Biz niye anca parmagimizin ucuyla kirinti topluyorduk?

Bugün hayati düzgün giden biri herkes kalbinin ekmegini yiyor hayatta dedi. Valla hiç te öyle degil kusura bakma dedim. Ablamla bana bak. Bisey yedigimiz yok, anca göz doyuruyoruz. Kalbimiz mi kötü? Yoo, yani sanirim degil. Lan acaba kalbimiz mi kötü? Bazen bazi seylerde o “çok mantikli” düsüncelerim agir basiyor ve duygusuzlasabiliyorum. Ablami bilmiyorum ama ben duygusuz olabiliyorum evet. Dert dinlemeyede pek tahammülüm yok. Hep ayni seyler. Bakiyorum karsidaki degistirmek için bisey yapmiyor eee bana ne anlatiyon? Ya da dünyadaki bazi insanlarin dertlerinin yaninda devede kulak kaliyor “hee hee” diyorum anca. E nede olsa insan kendi basina geleni en kötü sey saniyor.

Su Belcika da erasmusumu mahveden kizin ask acisi zirvalarini dinlemistim mesela bisuru. Hemen yeni birini buldu bide. Benim niye canimi siktin la o zaman? Pis.

Of blog. 2 gün sonra kendimi bilgisayar önüne kilitleyecem bütün gün. Tabiki de baska is bulamadim ve kendimi o çagri cehennemine atacagim. “Ya belki seversin ônyaergili olma” diyenlere “hadi len” bakisi atiyorum. Gerçi bi tek ablam söyledi bunu zira orada çalisacagimi kimseye söylemedim. CEO felan olsaydim feysbukta arka plana bi ilan atardim 😀

Neyse, su andan konusmak gerekirse bi bok olamadik (kariyer anlaminda). Geçen benim ilkokul arkadaslari ne alemde diye baktim. Sinifta 40 kisiydik. Birimiz bile önemli yerlere gelememisiz. Topluca gerizekalimiydik anlamadim. Izmir’de vardi zaten bisey.

Hayat bazen çok garip ya, geçenlerde yengemle oturmus kendi zekamizla övünürken, siniflarimizda bir seyi 3 gün çalisarak ögrenen “umutsuz vaka” ögrencilerin ögretmen vs. olduklarini gördük sosyal medyada.. Ne anladik? Demek ki is zekada bitmiyormus, çalismak gerekiyormus. Calisinca oluyormus. Hayatinda baska kimse olmadi mi diceksiniz ama su Belcikada ki erasmusumu mahveden kizi örnek olarak verecek olursam eger, o kadar inekti ki, sinavlara haftalar önceden baslardi çalismaya kendi stres olurdu bide beni strese sokmaya çalisirdi. Bende gicikligina ya ben oralari çoktaan çalistim derdim daha da stres olurdu manyak. Neyse o kiz mesela, geçen feysbuk ve instagram’da yardirmis bölüm birincisi oldugunu. Vay be dedim. Iyi çalismis demek. Hiç bir sekilde onun bölüm birincisi olacagini düsünmemistim. Acaba bölümümü basitti ya ? ahah

Neyse içimi dökiim dedim yazi giybete dönüstü.

Kübra kaçar.

 

 

Leave a Reply