Hidirellez

, , Leave a comment

Senelerdir sagdan soldan duyardim hidirellez de atesin uzerinden takla atani, gül agaçlarina hayallerini gömeni vs. hiç denememistim çünkü etrafimdan kimse gaza getirmemisti. Dün ablamin takip ettigi bi astrologun verdigi tüm talimatlara uyup hidirellez ritüellerini ilk defa denemeye karar verdik. Komsumuz P ablam ve ben bir masanin etrafinda toplasip hayallerimizi bi kagidin üzerine çizdik. Ben ne çizecem? Once koca güleç kafami bi is yerinde mutlu mesut çizdim, ardindan (olmayan) sevgülüm ve ben tatilde ardindan deste deste paralar ve araba

Tabi daha pozitif olmayi da dilemedim degil. Geçenlerde karamsarligin dibini tekrar yasayip gece 1 saat boyunca tavana bakip ‘ben neden dünyaya geldim ki?” diye düsündüm. Cevap bulamadim. Bigün bulmayi umuyorum. Ay ne bilim blog ya. Bu dünyaya hiç baglanamiyorum sanki ben ya. Içimde sifir hirs. Ulan bu millet nasi çalisiyo çabalio hirsli hirsli bu dünyada kalacak gibi. Bugûn kuzenimin hastaliginin yineledigini ögrendim. Cok üzüldüm. Cok güzel bi kalbe sahip olmasina ragmen hayat pek yüzüne gülmedi. Yani kalbinin ekmegini bu dünyada yiyemiyor. Valla bidaha üzüldüm ya. Cocuklarina, esine, kendine… Off of..

Hidirellez e dönecek olursak hayallerimizi çizdigimiz kagitlari balkona astik, bütün gece sallandi durdular. Sabah günesin dogusu için sehrimizde ki irmagin kiyisina gittik. Kagitlarimizi teker teker attik. Noldu dersin? Benim kagit akintiya kapilamadi, dipte çer çöpe takili kaldi. Ulan dedim 40 yilin basi bisey yapacaz, o kadar dilek diledim, akintiya gitmedi gerçeklesmeyecek heralde. Ay sanki ahim sahim bisey diledim ya, alt tarafi bi is bi es bi araba cik cik cikk.. Binbir çabayla kagidimi sudan çikarip baska bi tarafa attim. Ulan dedim sen gidiceksin baska sansin yok. Ben bi senemi daha böyle geçiremem.

Ay kafami dagitayim diyorum ama yok olmuyor ben acayip üzüldüm blog ya.

Aglicam galiba.

 

Leave a Reply