Kaderin aglari

, , Leave a comment

Bugün salonda aynanin önünde yaklasik 2 haftadir sürünen ve ev yerine götürülmeyi bekleyen dosyayi sevgili next boyfriendim Yohan a götürmek üzere kendisine instagramdan mesaj attim. Hatirlarsaniz geçen hafta kader aglarini örmûs ve annemle calismadigi bi gün kendimizi ev yerinde bulmustuk.

Kendisi bana bütün ögleden sonra toplantida olacagini söyleyince kaderemi sövsem kendisinemi sövsem bilemedim. Dosyanizi getirdiniz mi? diye sordu bide. Hayir gerizekali dosyayi getirmis olsam niye bide senle gorusmek isteyeyim? Neyse bende tipik bir türk kizi olaraktan tribe girdim. Dedim bu kesin beni görmek istemiyor. Next boyfriendi geçtim normal bir friend bile olmayacakmis.

Ben getirip girise birakirim dedim.

Nitekim ev yerinde buldum kendimi. “Allahim çisi felan gelsede su koridordan geçse ya da arabasinda önemli bi dosya unutmus olsada çikmak zorunda kalsa” diye geçiriyordum. Saka ya geçirmiyordum. Ama her an geçirebilirdim. Neyse dosyayi giristeki  süslü kokuduk kiza verdim beyfendiye iletin diye.

E kendisiyle görüsün isterseniz demez mi..

Lan bu dingil toplantidaydi hani? dedim içimden.

Hayir ben buraya birakicam ona verirsiniz dedim. Sonra kiz çocugu görmek istercesine uçar adimlarla elinde dosyam çocugun odasina birakti geldi.

Aldi – dedi.

Sagolsun hiç deilse almis beyfendi. Lan madem toplantida degilsin insan bi çikar mrb der ne bilim o kadar fotograflarini laykladim storilerine baktim hain.

Neyse velhasil kelam ufak çapli bi sinirlenmeden sonra bunuda atlattim. Su an umrumda bile deil. Pis.

Kendime petek dinçoz’un kismetsizim sarkisini armagan ediyorum.

 

Leave a Reply