Kuzenim dogdu

, , Leave a comment

Ailemizin kûçuk ferdi HAsan Alp iki gün önce o güzel gözlerini dünyaya açti. Carsamba sabahi uyanmis her zamanki gibi telefonuma gözlerimi dikmisken yengemin ” kübra biz hastaneye gidiyoz” mesajiyla kalktim. Spor yaptim, kahvalti yaptim, Müge anli seyrettim felan filan. Sonuçta kasilma vs olduysa da çocugun dogmasinin saatler alacagini düsünmüstüm. Neyse ögleden sonra hastaneye vardim. Yengemi dogum odasina almislar bekliyor. Hemen amcami çikartip ben kaldim yaninda, o da stresinden panikliginden varligi hepimize kötü geliyordu, sen git en iyisi sigara iç kahve iç dedik. Velhasil kelam konusmalar gülüsmeler makyaj saç bakim islerinden sonra hemsire gelip kontrol etti ve çocugun saçlarini görüyorum dedi. Aaa noluyo felan derken elimde telefon yengemin yüzünde güller dogum baslamis oldu. Bu epidüral ne kadar harika biseymis ya. Insan gülerek dogurur mu? FIlmlerdeki gibi yirtinmasini felan bekliyorduk ama ikinci ikinmada çocuk kendini disari atti. Tosunum o kadar güzel bi bebek gi masallah, amcamin tûm çocuklari agizlari burunlari nokta gibi oluyor, çocuklarina baktikça bakasin geliyor.

3 gündür hergün hastaneye gidip saatlerce kaliyorum. Ufacik millet kucagina almaya kiyamazken benim kucagimdan indiresim gelmiyor. Dogumuna sahit olmak dogurmusum gibi bi his birakti bende valla. Yengem iki uç tane daha dogurup bana mi verse bende baksam.

Valla renksiz hayatimiza renk geldi ne bilim. Cocuk evin nesesiymis anladim artik. hayirlisiyla yigenimde dogsa da onu da sevsek. Ay hadi zaman geçsinnnn

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.